Het is het eerste jaar van de zogenoemde G-serie, de doorontwikkeling van de legendarische 911. En ergens in die overgangsjaren verschijnt een unieke verschijning op het toneel: de Porsche 911 2.7 S Targa met Sportomatic-transmissie. Wat deze uitvoering zo bijzonder maakt, is niet alleen zijn zeldzaamheid, maar ook zijn karakter. Onder de motorkap ligt een 2.7-liter zescilinder boxermotor met mechanische injectie, goed voor 175 pk. Voor zijn tijd was dat serieus vermogen — soepel, lineair en gekoppeld aan dat onmiskenbare Porsche-geluid. Maar het echte geheim zit elders: in de Sportomatic-versnellingsbak. De Sportomatic was Porsches vooruitstrevende poging om comfort en sportiviteit te combineren. Een halfautomaat met drie versnellingen (in deze uitvoering), die schakelen zonder koppeling mogelijk maakte. Zodra je de pook aanraakte, ontkoppelde de auto automatisch, klaar om van versnelling te wisselen. In een tijd waarin automatische transmissies vaak als lui werden gezien, bood de Sportomatic iets nieuws: gemak zónder de Porsche-ziel op te geven. En dan is er de Targa-carrosserie — Porsche’s meesterzet voor wie het open rijden wilde combineren met veiligheid en stijl.